Muzeum Etnograficzne Kraków cz. 3

Muzeum Etnograficzne Kraków, matka boska, figura

Etnograficzna kolekcja dzieł sztuki ludowej. 

Muzeum Etnograficzne Kraków, matka boska

Sztuka ludowa to wszystko co wytworzyła ludność niższych warstw społecznych. Zaliczamy do niej malarstwo, rzeźbę oraz rzemiosło. Dzielimy na sztukę przedstawiającą i sztukę zdobniczą. Dzieła przedstawiane, ukazują zazwyczaj sakralne motywy, zaś dzieła zdobnicze to wszystko to co upiększało życie na wsi, czyniąc go bardziej kolorowym.

Muzeum Etnograficzne Kraków, matka boska, figurka

Matka Boska Skępska, Polska, XIX wiek.

Muzeum Etnograficzne Kraków, ptak gliniany

Polska rzeźba ludowa to najstarsza historycznie dziedzina sztuki ludowej. Podstawowym elementem rzeźbiarskim było drewno ( lipa, olcha, opola, sosna ), kamień, a nawet węgiel, wszystko to pokrywano farbami olejnymi.

Muzeum Etnograficzne Kraków, cerkiew

Drewniany kościół.

Muzeum Etnograficzne Kraków, zbawka, konik

Zabawka.

Muzeum Etnograficzne Kraków, Nikofor, malarstwo, sztuka

Obrazy Nikifora – przedstawiciela prymitywizmu.

Od dzieciństwa malował. Stworzył kilkadziesiąt tysięcy obrazów. Uważał, że dzieło jest wtedy skończone, kiedy on sam zrobi mu ramkę. Jego malarstwa są bardzo wrażeniowe, kolorystyczne i impresjonistyczne. Dla niego najważniejsza była barwa , mniej istotny był temat. Zazwyczaj wykonywał pejzaże z Krynicy, później cerkwie. Do swoich obrazów, używał najtańszych akwarelek, takich jakie stosują dzieci w szkole. Sztukę postrzegał, jako zapomnienie, w swoim nędznym, bezdomnym życiu.

Jego matka bardzo często, jak był dzieckiem, brała go do pobliskiej cerkwi i upewniała, że ikony, które się w niej znajdowały, są autorstwem jego ojca, dlatego Nikifor postanowił, że on także zostanie artystą. Praca wypełniała mu całe dnie, jego obrazki są bardzo czasochłonne, dokładne, szczegółowe. Wykonywał je, seryjnie, najpierw szkicował, następnie wypełniał kolorem. Najczęściej malował na murku przed kościołem w Krynicy. Nikifor miał bardzo bogate życie wewnętrzne,przedstawiał życie religijne,  świętych, a siebie między nimi, często w osobie biskupa, lub autoportretu.  Najlepiej czuł się w cerkwi, najbliżej Boga. Swoje malarstwo traktował jako wysłannictwo, coś świętego, można powiedzieć, że było rozmową z Bogiem.

Największe zbiory jego sztuki można znaleźć w Muzeum Nikifora Romanówka. Oprócz rysunków , można tam zobaczyć także jego warsztat malarski, pieczątki, czapki, okulary, laskę i najważniejszą skrzynie, na której spał, a w środku trzymał cały swój dorobek życia oraz swoją sztukę. W pewnym okresie jego życia, ktoś ukradł mu skrzynie, niestety została znaleziona pusta, a setki malarstw przepadły.

Sława międzynarodowa Nikifora, zaczęła się od wystawy w Paryżu, następnie Amsterdamie, Izraelu. Jego paleta stała się bardzo wciągająca, magnetyczna, co zachwyciło cały świat. Pejzaże są praktycznie szare, ale z małymi elementami kolorystycznymi. 

This entry was posted in home. Bookmark the permalink.

8 Responses to Muzeum Etnograficzne Kraków cz. 3

  1. Alex says:

    OMG this place is a dream!! Cool photos!!!

    https://thefrenchiestblog.wordpress.com

  2. Michael says:

    These are such beautiful and vibrant photos – I feel like you’ve captured the place perfectly!

  3. Thank you : ) You too, Have a nice day!

  4. Fatou says:

    Very interesting blog!!! Have a nice day Iwona 🙂

    https://closettostreet.com/

  5. Dziękuję, również pozdrawiam : )

  6. Ala says:

    Piękne!!! Pozdrawiam:)

  7. Dziękuję, bardzo mi miło: )

  8. Ola says:

    Super blog! bardzo ciekawa treść i piękne zdjęcia, będę tu często zaglądać. Ola

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *